Egipski pierścień atlentów

Historia Pierścienia Atlantydzkiego zaczęła się ok. 1860 roku, kiedy to francuski egiptolog markiz d’Agrain znalazł w Dolinie Królów dziwny pierścień z niezwykłym symbolem, który wogóle nie mieścił się w tradycji egipskiej. Wkrótce powstało założenie że ów znalezisko jest pozostałością legendarnej Atlantydy i nie był tworem egipskim. Jej obywatele mieli podobno przenieść się z zniszczonego kontynentu do Egiptu i tam się osiedlić. Stąd powstała nazwa pierścień Atlanty.

Po markizie odziedziczył go Andre de Belizal, który to badał to dziwne znalezisko i poznawał jego właściwości. Nie zgłębił on jednak sedna mocy amuletu, a jedynie szereg doświadczeń upewniło go jednak, że znak umieszczony na obręczy musi emanować energią kształtu, które to mają tworzyć zaporę ochronną zdolną do zatrzymywania złych wpływów z zewnątrz. Znak wyryty na pierścieniu to dwa trójkąty z sześcioma krótszymi i trzema dłuższymi prostokątami, które to są rozmieszczone według pewnego układu.

Wkrótce po tym znalezisku powstała również plotka że Pierścień ma wspaniałe cechy zarówno ochronne jak i uzdrawiające. Bardzo możliwe iż stało się to dzięki odkrywcy grobowca Tutenchamona, Howarda Cartera. Wkrótce po znalezieniu grobowca wszyscy uczestnicy wyprawy zaczęli umierać w dziwnych okolicznościach. Powstała plotka iż jest to poprzez klątwę faraona. Przeżył tylko Carter, który miał doczekać późnego wieku. uważano że miał nosić przez całe swoje życie kopię pierścienia Atlantów, która to miała uchronić go przed klatwą.

W dzisiejczych czasach nosi się pierścienie jako amulety i talizmany. Powszechnie uważa się że obrączka ze znakiem noszona na dłoni ma działać na następujących płaszczyznach: ochrona osobista, odporność na stres, wzmaganie intuicji. Dla jednych oczywiście cechy pierścienia są mitem i traktują go tylko jako sztuczą biżuterię z tajemniczym wzorem, inni natomiast noszą go ze względu na promieniowanie kształtu.